Anatomia e dhunës në shkolla

Dhuna fizike ndaj një fëmije është vepër penale. Mësimdhënësit kanë në dispozicion mekanizma ligjorë, disiplinorë dhe institucionalë për ta adresuar sjelljen e papërshtatshme të nxënësve.

Një 15-vjeçar. Një fëmijë që, edhe nëse ka gabuar rëndë, është juridikisht dhe moralisht në pozitë të pabarabartë.

Një tjetër hallkë e dobët e shkollës mbetet edukimi socio-emocional. Sistemi arsimor vazhdon ta matë suksesin kryesisht përmes rezultateve akademike, ndërsa aftësitë për menaxhimin e zemërimit, konfliktit dhe empatisë mbeten të papërfillshme.

Kur familja dhe shkolla nuk ndërtojnë një narrativë të përbashkët për përgjegjësitë dhe kufijtë, trajtimi i dhunës vetëm brenda shkollës adreson simptomën, por jo edhe burimin e problemit.

Kur dhuna shndërrohet në përmbajtje digjitale, ajo fillon të normalizohet si pjesë e komunikimit social.

Modelet evropiane të ashtuquajtura “timeout schools” ofrojnë një qasje të strukturuar ndërhyrjeje të përkohshme pedagogjike dhe psiko-sociale, pa e nxjerrë nxënësin nga sistemi arsimor.