Filmi i zhanrit live-aksion “Barbie” shkaktoi zhurmë në internet qe një vit, prej kur u publikua fotografia e parë promovuese, në pranverën e vitit 2022. Nën regjinë e regjisores dhe skenaristes, të nominuar për Oscar, Greta Gerwig dhe me një grup aktorësh e aktoresh, të udhëhequr nga aktorja dhe producentja Margot Robbie, filmi e kishte suksesin të garantuar.

Pas publikimit të tij, u vërtetua se qëndrimi se filmi thjesht do të ishte i suksesshëm ishte, në fakt nënvlerësim; në javën e parë të publikimit, jo vetëm që pati sukses rekord, por javët e para pas publikimit, u bë filmi me fitimet më të larta të vitit dhe filmi i zhanrit komedi live-aksion me fitimet më të larta të të gjitha kohërave, duke arkuar fitime në një total prej 1,407 miliardë dollarësh, në mbarë botën, që më 17 shtator 2023.

Gjatë muajit përpara premierës më 21 korrik, rrjetet e mia sociale ishin vendosmërisht rozë dhe të vërshuara me postime rreth Barbie. Ndoshta ishte nostalgjia, apo ndoshta marketingu, por filmi u kthye në ngjarje, shumë kohë para publikimit. Ashtu si miliona të tjerë në internet, shoqëria ime dhe unë mezi prisnim ta shihnim.

Që nga prezantimi i saj në vitin 1959, Barbie u bë lodra më e shitur e në historinë e kompanisë “Mattel”. Vlerësohet se kukulla Barbie sjell mbi një miliard dollarë fitime çdo vit. Megjithatë, në dekadat e fundit, ndaj saj dhe kompanisë ka pasur shumë kritika. Feministët/et e kanë akuzuar Barbien dhe ngjyrën rozë të saj për promovim të roleve tradicionale gjinore.

Me punët e saj të shumta dhe stilin e pavarur të pavarur të jetës, kukulla është parë gjithashtu si pionere për vajzat e reja, të cilat mund ta projektojnë veten përmes saj dhe ta shohin veten si diçka më shumë. Me kukullën Barbie, ato s’kishin nevojë të shihnin më veten vetëm sinëna dhe kujdestare, siç e shpjegon edhe filmi në fillim, ato mund ta kishin shtëpinë e tyre, të ishin presidente ose astronaute. Ta kishe një Ken (i dashuri i kahershëm i Barbie) ishte opsionale.

Kjo ishte përvoja ime me kukullën. Si fëmijë, familja s’kishte mjaftueshëm para që të më blinte shumë kukulla Barbie, e as shtëpinë e saj të ëndrrave, por ato që kisha, i kisha për zemër. Barbiet e mia ishin ninxha, princesha, eksploruese të hapësirës — gjithçka që më pëlqente atë kohë.

Megjithatë, është e kuptueshme kur kritikët/et e saj e sulmojnë kukullën Barbie për format joreale të trupit dhe standardet e paarritshme të bukurisë, të cilat janë parë si potencialisht të dëmshme për imazhin që vajzat e reja mund të kenë për veten. Ngjashëm, edhe ngjyra rozë u godit ashpër nga lëvizja feministe. Të veshurit me ngjyrë rozë, si vajzë, u pa nga disa si sinonim i nënshtrimit dhe mbështetjes ndaj normave gjinore patriarkale.

Kohët e fundit, ndoshta pjesërisht për shkak të filmit, pikëpamja, si për ngjyrën ashtu edhe për Barbie, po ndryshon. Gjatë promovimit të filmit me pamjet e “tepihut rozë” në të gjithë botën, ekipi i aktorëve/eve përqafoi plotësisht ngjyrën dhe temën e filmit, me Margot Robbie duke i nderuar veçanërisht pamjet ikonike të Barbie. Edhe vetë Barbie po u kthehet rrënjëve të saj dhe po e vendos primatin prej një heroine femërore të shumanshme, e gatshme për t’u bërë pjesë e epokës së re feministe.

Vendosmërisht rozë

Filmi “Barbie” tregon se feminiteti mund të jetë feminist.

Flakrona Rexhepi

Vendosmërisht rozë

Filmi “Barbie” tregon se feminiteti mund të jetë feminist.

Flakrona Rexhepi